11.11.2009 r.

11 listopada 2009 r.
ul. Marszałkowska (przed skrzyżowaniem ze Świętokrzyską). Nie pamiętam niestety numeru zespołu, ale pewnie Wy będziecie wiedzieć.

Gwiazdka pogotowia

„Za moich czasów błękitna czapka z czarnym otokiem, jaką nosili lekarze pogotowia, wzbudzała powszechny szacunek i zaufanie. Nawet w okolicznościach, kiedy nie tylko samotny policjant, ale nawet patrol policyjny z obawą wkraczał na jakiś teren, każdy z nas szedł śmiało, wiedząc, że włos mu z głowy nie spadnie i że zawsze znajdzie niezawodnych pomocników i obrońców.” - dr Grzegorz Fedorowski.

Za czasów Towarzystwa Doraźnej Pomocy Lekarskiej w Warszawie wszyscy lekarze (oraz kierowcy i sanitariusze) nosili w pracy czapki mundurowe. Na przedzie czapki umieszczony był znak rozpoznawczy warszawskiego pogotowia, tzw. „gwiazdka”. Szanse na to że do dzisiejszych czasów przetrwała jakaś oryginalna czapka z pogotowia są minimalne. Przetrwała natomiast sama gwiazdka która noszona była na czapkach, a konkretnie jedna z pierwszych wersji z napisami w języku polskim i rosyjskim, wyprodukowana jeszcze przed 1912 rokiem.

„Filja Pogotowia”

W 1918 roku pogotowie w Warszawie otrzymało w spadku po hrabinie Klotyldzie Helbingowej kamienicę przy ulicy Hożej 56. Początkowo, przez kilka lat, budynek dawał pogotowiu zysk z wynajmu mieszkań. Tak opisał to dr Grzegorz Fedorowski w swojej książce:

„Poza tym pogotowie miało w Warszawie dwie kamienice zapisane aktem darowizny. W jednej mieściła się stacja pogotowia, biura, mieszkania personelu. Druga to dom czynszowy, który dawał niezły dochód wtedy, gdy nie było jeszcze ochrony lokatorów i komorne było wysokie. Ale w okresie międzywojennym stare domy nie przynosiły dużych zysków, gdyż tylko w nowych kamienicach właściciele mogli ustalać komorne według swego widzimisię, natomiast tak zwane „ustawowe komorne” było niesłychanie niskie.”

W 1927 roku w związku z rozwojem miasta i chęcią poprawy czasu dojazdu do zdarzeń w południowej części miasta, postanowiono uruchomić w budynku przy Hożej filię pogotowia. Jej otwarcie przesunęło się do następnego roku z uwagi na problemy z wykwaterowaniem lokatorów z parterowego mieszkania. Dokonano przeróbek lokalu, zrobiono wejście od ulicy Poznańskiej i dobudowano garaże na 4 samochody na tyłach budynku. Filia nie miała miejskiego telefonu, a jedynie bezpośrednie łącze z centralą na Lesznie, skąd przekazywano wezwania.
Początkowo filia czynna była tylko w godzinach od 9 do 21 i obsługiwała rejon poza linią ulicy Grójeckiej, Al. Jerozolimskich, mostu Poniatowskiego i Grochowskiej. Na stacji dyżurował jeden lekarz (jedna karetka). Uroczyste otwarcie filii nastąpiło 24 czerwca 1928 roku w obecności prezesa pogotowia dr Józefa Zawadzkiego oraz zaproszonych gości.

24.06.1928 r.

Piotrków Trybunalski

N-ka z WKTS w Piotrkowie Trybunalski stworzona własnym sumptem ze zwykłej sanitarki, z powodu braku dostaw „centralnych”. Niezbędnych przeróbek dokonała załoga  Pracowni Radiołączności (instalując między innymi inkubator i inne niezbędne wyposażenie).

Biuro wezwań

Ponownie zaglądamy na Hożą do biura wezwań przełomu lat 70-tych i 80-tych. Na pierwszym planie widać stanowisko dyspozytorskie opracowane na potrzeby pogotowia w Warszawie, a w tle stanowisko głównego dyspozytora z okienkiem przez które przekazywano karty dla zespołów z centrali.

Fiat 328 - Gliwice

Wnętrze karetki należącej do Szpitala Miejskiego w Gliwicach (jak wyglądała na zewnątrz pokazywałem Wam w zeszłym roku we wrześniu). Takie wyposażenie w latach 70-tych musiało robić spore wrażenie.

22 lipca

Czy wiecie co wydarzyło się 22 lipca 1897 roku, czyli równe 122 lata temu? Tego dnia w Warszawie rozpoczęło oficjalnie swoją działalność warszawskie pogotowie ratunkowe. Personel pogotowia składał się z 6 lekarzy, intendenta, woźnicy oraz sanitariuszy, a siedziba (tymczasowa) znajdowała się w tatersalu warszawskim przy ulicy Okólnik.
Wygląda więc na to, że dziś pogotowiu należą się urodzinowe życzenia kolejnych 100 lat 🙂

Dyspozytornia - lata 90-te

Dyspozytornia na Hożej.

"Mucha" dla pogotowia

Przenosimy się dziś prawie 119 lat wstecz. 8 września 1900 roku wydano numer specjalny magazynu „Mucha” w całości poświęcony warszawskiemu pogotowiu ratunkowemu. W środku, wiersze, opowiadania oraz rysunki satyryczne. Dochód ze sprzedaży przeznaczony był na wsparcie pracy pogotowia.

Dyspozytornia - lata 70-te

Dyspozytornia na Hożej w latach 70-tych.