W maju 1929 roku w warsztatach mechanicznych Pogotowia Ratunkowego w Warszawie (przy ul. Leszno 58) rozpoczęto montaż dwóch podwozi samochodowych firmy Austro-Daimler, na których "ustawione będą karetki sanitarne, wykonane z uwzględnieniem najnowszych potrzeb sanitarnych i technicznych"*.
Planowane początkowo na lipiec poświęcenie karetek opóźniło się aż do 20-go października. Wówczas to, na terenie filii pogotowia przy ul. Hożej 56, odbyło się uroczyste poświęcenie i nadanie imion "Pomoc" i "Ratunek" nowym karetkom warszawskiego Pogotowia Ratunkowego. Poświęcenia dokonał vice-proboszcz parafii św. Piotra i Pawła, ks. Antoni Piórkowski, w obecności członków zarządu pogotowia, przedstawicieli świata lekarskiego, Komisarjatu rządu, magistratu, prasy i licznie zgromadzonych ludzi.
Koszt zakupu i przygotowania obydwu karetek wyniósł 36000 zł, z czego większość została pokryta z ofiar zbieranych prze Wydział Drogowy Komisarjatu rządu m. st. Warszawy.
Jak widać na zdjęciach karetki te (jak znaczna większość karetek warszawskiego pogotowia do połowy lat 30-tych XX w.) miała nosze ładowane od boku, a nie jak to obecnie bywa od tyłu. Rozwiązanie to uważano za bezpieczniejsze i wygodniejsze niż to które stosuje się obecnie.
Tego samego dnia (20.10.1929 r.) poświęcono również tablicę pamiątkową, wmurowaną w ścianę frontową budynku przy Hożej 56 na której wyryto napis: "Ś.p. Klotylda Helbigowa ofiarowała dom ten w roku 1918 Pogotowiu Ratunkowemu".
12 listopada 1929 r. o godzinie 14:30 przy zbiegu ulic Twardej i Żelaznej doszło do wypadku z udziałem jednej z nowych karetek ("Ratunek"). Przed jadący samochód wybiegł zza tramwaju chłopiec. Aby uniknąć zderzenia, kierowca - pan Stefan Niwiński, ostro zahamował, przez co samochód zarzuciło na bok i w rezultacie doszło do zawadzenia kołem zapasowym o latarnie uliczną i uderzeniem przodem w mur kamienicy. Na szczęście w wypadku nikt nie ucierpiał, aczkolwiek świeżo nabyty samochód został uszkodzony. Po trwającej tydzień naprawie "Ratunek" powrócił do pracy.
* - Ratownictwo - nr 6, czerwiec 1929 r.
sobota, 19 sierpnia 2017
środa, 16 sierpnia 2017
"Na sygnale i nie tylko"
Powojennych publikacji opisujących historię i działalność Pogotowia Ratunkowego w Warszawie jest jak na lekarstwo. Do lat 70-tych XX w., tradycję spisywania historii kontynuował ówczesny dyrektor pogotowia dr Aleksander Mul. Okres późniejszy, od połowy lat 70-tych do końca lat 90-tych, jest najgorzej opisanym i zbadanym okresem w całej 120-letniej historii pogotowia (może poza okresem II wojny światowej, ale to już z zupełnie innych przyczyn). Dlatego też ucieszyłem się bardzo gdy dowiedziałem się o nowej, bo wydanej w zeszłym roku książce pt. "Na sygnale i nie tylko. Pogotowie Ratunkowe w Warszawie w latach 1897-2015" autorstwa Panów Rafała Dmowskiego i Artura Kameckiego (wydane nakładem Fundacji Rozwoju Badań Regionalnych "Sigillum"). Swój egzemplarz książki otrzymałem bezpośrednio od autorów (za co serdecznie dziękuję), gdyż niestety nie jest ona dostępna w sprzedaży. Jedynym miejscem gdzie można się z nią zapoznać są biblioteki (lista poniżej).
Co więc znajdziemy w książce i czy warto ją przeczytać?
Książka podzielona jest na sześć rozdziałów:
Rozdział I - Zarys historii ratownictwa medycznego
Rozdział II - Działalność Pogotowia ratunkowego w Warszawie
Rozdział III - Pogotowie Ratunkowe w Warszawie w latach 1945-2006
Rozdział IV - Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego "Meditrans" SP ZOZ w Warszawie w latach 2006-2015
Rozdział V - Na sygnale i nie tylko
Rozdział VI - Tabor warszawskiego pogotowia w latach 1897-2006
Dodatkowo w książce znajdziemy kilkadziesiąt zdjęć (niektóre mało znane) i kilka aneksów. Całość zapisana na 359 stronach.
Książka zawiera dużo informacji, które dotychczas rozproszone były w wielu różnych miejscach i zbiera je w całość. Dodatkowo autorzy starali się jak najlepiej opisać ów "brakujący okres" końca XX w. w dziejach historii pogotowia, na tyle na ile było to możliwe (z powodu bardzo małej ilości materiałów źródłowych). W moim subiektywnym odczuciu wyszło to całkiem dobrze i ciesze się że ta publikacja powstała. Nie ma w niej informacji "rewolucyjnych", ale nawet ja znalazłem w niej kilka ciekawostek o których nie wiedziałem :)
Podsumowując. Jeśli interesuje Was historia pogotowia w Warszawie lub ogólnie historia ratownictwa w Polsce to szczerze polecam udanie się do biblioteki i przeczytanie tej książki. Nie będziecie zawiedzeni.
Lista bibliotek w których można wypożyczyć książkę:
Woj. dolnośląskie
Woj. kujawsko-pomorskie
Woj. lubelskie
Woj. łódzkie
Woj. małopolskie
Woj. mazowieckie
Woj. pomorskie
Woj. wielkopolskie
Woj. zachodniopomorskie
Co więc znajdziemy w książce i czy warto ją przeczytać?
Książka podzielona jest na sześć rozdziałów:
Rozdział I - Zarys historii ratownictwa medycznego
Rozdział II - Działalność Pogotowia ratunkowego w Warszawie
Rozdział III - Pogotowie Ratunkowe w Warszawie w latach 1945-2006
Rozdział IV - Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego "Meditrans" SP ZOZ w Warszawie w latach 2006-2015
Rozdział V - Na sygnale i nie tylko
Rozdział VI - Tabor warszawskiego pogotowia w latach 1897-2006
Dodatkowo w książce znajdziemy kilkadziesiąt zdjęć (niektóre mało znane) i kilka aneksów. Całość zapisana na 359 stronach.
Książka zawiera dużo informacji, które dotychczas rozproszone były w wielu różnych miejscach i zbiera je w całość. Dodatkowo autorzy starali się jak najlepiej opisać ów "brakujący okres" końca XX w. w dziejach historii pogotowia, na tyle na ile było to możliwe (z powodu bardzo małej ilości materiałów źródłowych). W moim subiektywnym odczuciu wyszło to całkiem dobrze i ciesze się że ta publikacja powstała. Nie ma w niej informacji "rewolucyjnych", ale nawet ja znalazłem w niej kilka ciekawostek o których nie wiedziałem :)
Podsumowując. Jeśli interesuje Was historia pogotowia w Warszawie lub ogólnie historia ratownictwa w Polsce to szczerze polecam udanie się do biblioteki i przeczytanie tej książki. Nie będziecie zawiedzeni.
Lista bibliotek w których można wypożyczyć książkę:
Woj. dolnośląskie
- Wrocław - Biblioteka Uniwersytecka
- Wrocław - Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Woj. kujawsko-pomorskie
- Toruń - Biblioteka Uniwersytecka
Woj. lubelskie
- Lublin - Biblioteka Główna Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
- Lublin - Biblioteka Uniwersytecka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Woj. łódzkie
- Łódź - Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego
Woj. małopolskie
- Kraków - Biblioteka Jagiellońska i Biblioteka Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego
Woj. mazowieckie
- Siedlce - Biblioteka Główna Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego
- Warszawa - Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
- Warszawa - Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego
Woj. pomorskie
- Gdańsk - Biblioteka Główna Uniwersytetu Gdańskiego
Woj. wielkopolskie
- Poznań - Biblioteka Uniwersytecka
Woj. zachodniopomorskie
- Szczecin - Książnica Pomorska
wtorek, 15 sierpnia 2017
Biuro wezwań
Wracając do historii pogotowia. Ponowne spojrzenie na biuro wezwań na Hożej z lat 70-tych. Pięknie widoczna tablica z rozmieszczeniem zespołów i szpitali na terenie całej Warszawy.
poniedziałek, 14 sierpnia 2017
niedziela, 13 sierpnia 2017
czwartek, 10 sierpnia 2017
Ostatnie Polonezy
Ostatnie pięć Polonezów w warszawskim pogotowiu. Roczniki od 1996 do 1998. Różne wersje od różnych producentów zabudowy. Wszystkie trafiły niestety do recyklingu.
4.12.2008
4.12.2008
środa, 9 sierpnia 2017
Nadzór Ruchu KTS
Warszawa-Bemowo, 1981 r.
Fiat 125p Nadzoru Ruchu Kolumny Transportu Sanitarnego m. st. Warszawy. Obok samochodu stoi kierowca Leszek Jaroszewski.
(fot. M Tkaczyk)
Fiat 125p Nadzoru Ruchu Kolumny Transportu Sanitarnego m. st. Warszawy. Obok samochodu stoi kierowca Leszek Jaroszewski.
(fot. M Tkaczyk)
piątek, 4 sierpnia 2017
Fiat 126p
Dziś oddalę się trochę od Warszawy aby pokazać tą ciekawostkę. Fiat 126p czyli popularny "Maluch" należący do WKTS Zielona Góra. Fiaty 126p zostały przekazane przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej w listopadzie 1978 roku i trafiły do przychodni rejonowych w 19 województwach. Był to rodzaj eksperymentu który miał poprawić świadczenie usług lekarskich w mniejszych miejscowościach.
środa, 2 sierpnia 2017
Gabinet zabiegowy - 1973 r.
Kolejne zdjęcie z kolekcji ośrodka Karta autorstwa J. Tarania.
Gabinet zabiegowy na Hożej. 18.08.1973 r.
Gabinet zabiegowy na Hożej. 18.08.1973 r.
Subskrybuj:
Posty (Atom)










