Karetka - 1943 r.

Karetka Pogotowia Ratunkowego w Warszawie stojąca przed garażami ówczesnej filii (a dzisiejszej centrali) przy ul. Hożej. Drewniane garaże które widać w tle, według spisanych relacji, przetrwały wojnę w stanie bardzo dobrym i służyły aż do czasu rozbudowy centrali o budynek od strony ul. Poznańskiej.
Luty 1943 r. (foto. NAC)

Warszawa M-20

Garaż Woronicza

Pachnący jeszcze nowością garaż na Woronicza i sanitarka Warszawa M-20.

Garaże

Garaże centrali pogotowia przy ulicy Hożej 56 zostały oddane do użytku w styczniu 1961 roku wraz z budynkiem "B" wybudowanym od strony ul. Poznańskiej 20/22. Budowa rozpoczęła się w 1958, a zakończyła pod koniec 1960 roku. Wybudowane w miejscu przedwojennych drewnianych garaży, mogły pomieścić 11 samochodów wielkości Warszawy, Fiata lub Nysy. Garaże wyposażone były instalacje elektryczną, ogrzewanie i elektrycznie otwierane bramy, co jak na owe czasy było sporym luksusem.
Z czasem bramy zostały zdemontowane, a i same garaże nie pełnią już swojej pierwotnej funkcji (z powodu swoich małych jak na współczesne standardy rozmiarów). Niedawno na oficjalnej stronie pogotowia został ogłoszony przetarg na ich całkowitą przebudowę.

Garaż - ul.Woronicza 19

Budowę garaży i warsztatów przy ul. Woronicza 19 rozpoczęto w 1956 roku. Po dwóch latach, w 1958 roku, budynek został przekazany do użytku dla ówczesnej Kolumny Transportu Sanitarnego m. st. Warszawy. Mogący pomieścić około 400 samochodów garaż był pierwszym tego typu obiektem w Warszawie (pierwszy garaż wielopoziomowy typu rampowego). Budynek wraz z przylegającymi do niego warsztatami został zaprojektowany przez architektów Janusza Czajkowskiego, Wiesława Żochowskiego i Mariusza Dalaka (konstrukcja autorstwa H. Piotrowskiego).
Co ciekawe, od pewnego czasu budynek wpisany jest na listę zabytków m. st. Warszawy jako dobro kultury współczesnej.
7 października 2008 roku oficjalnie zakończył się remont, podczas którego naprawiono elewację, wykonano nowy wjazd, oraz wymieniono nawierzchnię ciągów komunikacyjnych oraz parkingów. Szkoda że podczas jego trwania nie zamontowano neonów które kiedyś zdobiły dach budynku, a które można zobaczyć na archiwalnych zdjęciach.
Obecnie spora część powierzchni całego kompleksu jest wynajmowana przez prywatne firmy.

Marta Leśniakowska, Architektura w Warszawie 1945–1965.

Marta Leśniakowska, Architektura w Warszawie 1945–1965.